اصمته الصحية . خ 4 ص 55 س 4 اصْنام : م . صنم : بت . ر . ص ن م الاصنام فيكم منصوبة . خ 26 ص 92 س 6 شبهوك باصنامهم . خ 90 ص 236 س 1 اصنام معبودة . خ 234 ص 805 س 11 ما اصْنَعُ : چه كنم ؟ ر . ص ن ع - اصنع ، فعل مضارع متكلم وحده است . ما اصنع بفدك . ن 45 ص 967 س 3 اصْنَعَ : بساز ، بكن . ر . ص ن ع - اصنع ، فعل امر مفرد مذكّر حاضر است . ثم اصنع . ن 25 ص 880 س 13 اصْوَب : راست‌تر ، درست‌تر ، صوابتر . ر . ص و ب - اصوب ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . اصوب فى القول . خ 197 ص 659 س 5 اصُولَ : يورش آورم . ر . ص و ل - اصول ، فعل مضارع متكلم وحده از فعل اجوف واوى صال يصول است . اعراب مضارع ، مرفوع است ليكن در اينجا به واسطهء تأثير حرف ناصِب ( انْ ) منصوب شده است . ان اصول بيد جذاء . خ 3 ص 46 س 6 اصيبَتْ : برخورد كرد ، رسيد ، به هدف خورد . مص . اصابَة ر . ص و ب - اصيبت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افعال است . در اينجا چون جواب جملهء شرطيه است معنى مضارع ( برخورد مىكند ، مىرسد ) يافته است . اصيبت مقاتله . ك 82 ص 1124 س 2 اضاءَ : روشن كرد . مص . اضاءة ر . ض و ء - اضاء ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در ص 1168 س 1 به معنى مضارع ( روشن است ) مىدهد . اضاء الطريق . خ 71 ص 168 س 8